Συμμετέχουμε στην συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος
Η 25η Νοέμβρη, διεθνής μέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, καθιερώθηκε αρχικά από γυναικείες οργανώσεις σε ανάμνηση της δολοφονίας από το κράτος των πολιτικών αγωνιστριών αδελφών Μιραμπάλ. Μια επέτειος που θα έπρεπε να φαίνεται αδιανόητη στον 21 αιώνα!. Και όμως το αίτημα της εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρο.
Σήμερα η έμφυλη βία είναι καθημερινά στην επικαιρότητα, με πολυάριθμες γυναικοκτονίες και κακοποιήσεις. Αυξάνονται τα περιστατικά έμφυλης βίας που δηλώνονται ακόμη κι από την αστυνομία( σε 6.000 ανέρχονται αυτά που δηλώνει η αστυνομία μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2023). Κι αν σκεφτούμε ότι ελάχιστα είναι τα περιστατικά που φθάνουν ως την καταγγελία στην αστυνομία, φανταζόμαστε πόσο περισσότερα είναι. Επίσης αναρίθμητα είναι τα φαινόμενα παρενοχλήσεων και ψυχολογικής βίας σε εργασιακούς χώρους, που μπορεί να μην καταγγελθούν ποτέ υπό το φόβο της απόλυσης.
Ανυπολόγιστη είναι η βία που δέχονται οι μετανάστριες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα της προσφυγικής και μεταναστευτικής κοινότητας, τα θύματα του trafficking, καθώς εκεί η καταγγελία είναι απαγορευτική. Άλλωστε οι ίδιες οι αιτίες της μετανάστευσης, οι πόλεμοι και η φτωχοποίηση γεννούν έμφυλη βία. Οι ηρωικές γυναίκες της Παλαιστίνης είναι μαζί με τα παιδιά τους τα κύρια θύματα της δολοφονικής εκστρατείας του Ισραήλ και γενικά της κατοχής της Παλαιστίνης εδώ και δεκαετίες.
Τα φαινόμενα έμφυλης βίας δεν είναι κάτι καινούργιο, ωστόσο το καπιταλιστικό σύστημα που βρίσκεται σε κρίση γεννά τέρατα. Σπέρνει πολέμους αυταρχισμό και στυγνή εκμετάλλευση στους καταπιεσμένους/ες. Οι προκαταλήψεις, οι πατριαρχικές σχέσεις εξουσίας και συμπεριφορές, οι αντιλήψεις ιδιοκτησίας της γυναίκας αναπαράγονται και εντείνονται. Ο σύγχρονος καπιταλισμός αναπαράγει τα σεξιστικά πρότυπα, εμπορευματοποιεί το γυναικείο σώμα με ποικίλους τρόπους, εντείνει και αξιοποιεί τις έμφυλες διακρίσεις και καταπιέσεις και δημιουργεί έναν ακόμη πιο ασφυκτικό κλοιό για την εργατική τάξη.
Οι καταγγελίες για κακοποιητική συμπεριφορά ενάντια σε γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στους εργασιακούς χώρους πυκνώνουν. Στην οικογένεια αυξάνονται τα περιστατικά ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας.
Οι αντεργατικοί νόμοι όλων των κυβερνήσεων συνέβαλαν στην κλιμάκωση της ανισότητας και των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στους χώρους εργασίας. Ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη και ο νόμος Γεωργιάδη, με την αύξηση του εργάσιμου χρόνου πλήττει διπλά τις γυναίκες που ως επί το πλείστον αναλαμβάνουν το φόρτο της αναπαραγωγικής εργασίας στο σπίτι
Το ταξικό εργατικό και το φεμινιστικό κίνημα είναι το μόνο που μπορεί να αντιπαλέψει την έμφυλη βία. Οι υποκριτικές «οδηγίες αντιμετώπισης της βίας» που εκδίδει το κράτος στην τοπική ή την κεντρική του μορφή δεν παράγει κανένα θετικό αποτέλεσμα αφού από την άλλη πλευρά ξεπλένει βιαστές και κακοποιητές. Όταν στην υπόθεση της 12χρονης στον Κολωνό, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, τιμωρείται κυρίως η μητέρα κι όχι οι παιδοβιαστές, όταν ο νόμος για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια παγιδεύει τις γυναίκες και τα παιδιά σε κακοποιητικά περιβάλλοντα, όταν οι ίδιοι οι αστυνομικοί στους οποίους απευθύνονται οι καταγγέλλουσες τις παροτρύνουν «να μην μπλέξουν», όταν οι βιαστές «βγαίνουν λάδι» από τη δικαστική εξουσία, τότε καμία κυβέρνηση και καμιά ΕΕ δεν μπορεί να μας πείσει ότι παίρνει μέτρα για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας. Εξάλλου η κυβέρνηση της ΝΔ είναι κυβέρνηση συγκάλυψης των βιαστών.
Η πάλη του φεμινιστικού και του εργατικού κινήματος μαζί με την αλληλεγγύη μπορεί να ανακόψει το φαινόμενο. Ο αγώνας για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, απαλλαγμένης από κάθε μορφή έμφυλης βίας και διακρίσεων, είναι ο δρόμος που διαλέγουμε.
Στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα, στις γειτονιές μας, στην καθημερινή ζωή διεκδικούμε:
· Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία σε κάθε νομό ιατροδικαστικών κέντρων καθώς και δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών για την πρόληψη του φαινομένου της βίας και για τη στήριξη των θυμάτων της έμφυλης βίας (ξενώνες, τηλεφωνικές γραμμές, νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης κ.ά.), με την άμεση στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία χωρίς καμία εμπλοκή ΜΚΟ.
· Καμία ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού, αποφασιστική σύγκρουση μαζί της. Να αναγνωριστεί νομικά η γυναικοκτονία και το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και σε περιπτώσεις έμφυλης βίας.
· Καμιά ανοχή στη βία, τη σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση κατά των γυναικών στους χώρους εργασίας και παντού. Καμία συγκάλυψη.
· Να επιταχθούν τώρα ξενοδοχεία για την ασφαλή διαμονή των γυναικών, παιδιών, αναπήρων και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων που αντιμετωπίζουν έμφυλη ή/και ενδοοικογενειακή βία. Να ενισχυθούν οι κακοποιημένες γυναίκες οικονομικά ώστε να μπορούν να φύγουν, διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης
· Κατάργηση του νόμου της κυβέρνησης της ΝΔ για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια
· Να σταματήσει η απαράδεκτη πρακτική της αστυνομίας που όταν δεν αδιαφορεί για καταγγελίες έμφυλης βίας δυσκολεύει τα θύματα να καταγγείλουν αυτά που έχουν βιώσει.
· Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους. Όχι στις μισθολογικές διακρίσεις. Πλήρη προστασία της μητρότητας με απαγόρευση της απόλυσης. Μείωση του χρόνου εργασίας 5μερο-6ωρο-30ωρο, Κατάργηση των νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη.
· Όχι στην Ευρώπη – Φρούριο. Πλήρη δικαιώματα των μεταναστών και μεταναστριών στη μετακίνηση, στο άσυλο, σε στέγη, υγεία, παιδεία, εργασία. Προστασία των ασυνόδευτων παιδιών. Κανένας και καμία σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Άμεσος απεγκλωβισμός και μεταφορά τους μέσα στις πόλεις σε ανθρώπινες συνθήκες μέσα στις πόλεις, δυνατότητα να ταξιδέψουν στις χώρες που επιθυμούν.
· Προστασία στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος και στην έκτρωση. Ανατροπή των πολιτικών των κυβερνήσεων και της ΕΕ για τον έλεγχο των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών. Δημόσιες και δωρεάν αμβλώσεις για όσες γυναίκες το επιθυμούν.
· ΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ. Να αποχωρήσει τώρα ο Ισραηλινός στρατός από το παλαιστινιακό έδαφος.
Το Σάββατο, 25 Νοέμβρη, ώρα 12:30 μ.μ. συμμετέχουμε στην συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος