Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα…
Ένα ακόμα συνέδριο της ΓΣΕΕ τελείωσε. Δεν θα άξιζε καν να γραφτεί κάτι για αυτό το συνέδριο, που, όπως και όλα τα αντίστοιχα συνέδρια της ΓΣΕΕ και των μεγάλων Ομοσπονδιών, είναι πολύ μακριά από τις ανάγκες και την καθημερινότητα των εργαζομένων, αν δεν προέκυπτε το ερώτημα σε αρκετούς εργαζόμενους και στα σωματεία, πως είναι δυνατό μέσα σε μια συγκυρία όπως η τωρινή, με το ξεδίπλωμα όλης της αντιλαϊκής βάρβαρης πολιτικής της κυβέρνησης και της εργοδοσίας, και εν μέσω των όσων είδαν το φως της δημοσιότητας για τα εκατομμύρια ευρώ που πηγαινοέρχονται στη ΓΣΕΕ μέσω προγραμμάτων και κονδυλίων, ο συσχετισμός σε αυτό τον μηχανισμό της κοινωνικής συναίνεσης να μένει περίπου ίδιος…
Μέσα στο πεντάστερο ξενοδοχείο στη Χερσόνησο Ηρακλείου όπου έγινε το «εργατικό συνέδριο», μακριά από τους εργαζόμενους, κλειστά και ελεγχόμενα, παίχτηκαν για άλλη μια φορά όλα τα παιχνίδια των επαγγελματιών «συνδικαλιστών», τα κομπρεμί και οι συμφωνίες, τα πάρε-δώσε και οι θεατρικοί μονόλογοι των εντεταλμένων της εξουσίας.
Αποδείχτηκε για άλλη μια φορά και ακόμα πιο εκκωφαντικά, ότι η ΓΣΕΕ αποτελεί έναν μηχανισμό ενσωμάτωσης, όργανο και θεσμός στην υπηρεσία της συναίνεσης και της υποταγής στην πολιτική του κεφαλαίου. Φάνηκε ακόμα πιο ξεκάθαρα ότι ο «συνδικαλισμός» του κοινωνικού εταιρισμού, της ταξικής συνδιαλλαγής-συνεργασίας και «εργασιακής ειρήνης», όπως φάνηκε και από την πρόσφατη «Κοινωνική Συμφωνία» της ντροπής, δεν μπορεί να απαντήσει θετικά στις ανάγκες των εργαζομένων.
Με την στοχευμένη αξιοποίηση των διαφόρων προγραμμάτων κατάρτισης, εκπαίδευσης και ενίσχυσης τα οποία διαχειρίζεται η ηγετική ομάδα μέσω ΙΝΕ-ΓΣΕΕ ή και άλλων φορέων που έχει η ΓΣΕΕ, και παράλληλα με την παρέμβαση της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων, έχει δημιουργηθεί δεκαετίες τώρα ένα ολόκληρο σύστημα στην υπηρεσία της αναπαραγωγής μιας αριστοκρατίας στην ηγεσία της ΓΣΕΕ. Αυτό το σύστημα αποτελεί και διαιωνίζει την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ υπό τον αιώνιο πρόεδρό της Γιάννη Παναγόπουλο. Η ΓΣΕΕ ως θεσμός ενσωμάτωσης δεν μπορεί να αλλάξει μέσα από την αλλαγή των όποιων εκλογικών συσχετισμών. Δεν αλλάζει ούτε πρόεδρο, και όπως φαίνεται ούτε η σύνταξη δεν μπορεί να ξεριζώσει τον Παναγόπουλο.
Η ΑΤΕ με την παρέμβασή της κατέδειξε τη σαπίλα του κρατικού-κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού και καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν τα σωματεία και τους αγώνες στα δικά τους χέρια. Με μαζικές γενικές συνελεύσεις, με κίνημα βάσης και ταξικής αλληλεγγύης. Με τον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των επιτροπών αγώνα, για να αναδεικνύεται ένα διαφορετικό κέντρο μάχης. Γιατί μόνο έτσι θα ξεπερνιούνται τα εμπόδια που βάζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ και συνολικά ο υποταγμένος συνδικαλισμός. Με σχέδιο και στόχους για να υπάρξουν ρήγματα στην πολιτική του κεφαλαίου και κατακτήσεις για την εργατική τάξη. Με συνδικάτα που θα είναι πραγματικά κύτταρα συλλογικής αντίστασης και αξιοπρέπειας.
Μπροστά στην 1η Μάη και τους αναγκαίους αγώνες των εργαζόμενων για Ψωμί-δουλειά-Ειρήνη, να κάνουμε βήμα συλλογικής οργάνωσης, βήμα μαζικής κινητοποίησης.
Όλοι/ες στα σωματεία. Όλοι/ες στις κινητοποιήσεις. Για να νικήσουν οι ανάγκες μας!