ΝΑ ΑΝΑΤΡEΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ & ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ, ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΨΩΜΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ
ΜΕ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Το 39ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ πραγματοποιείται σε μια εποχή πολέμων και κρίσης, πολιτικής αντίδρασης, αλλά και μεγάλων αγώνων. Μια εποχή με μεγάλους κινδύνους αλλά και προκλήσεις για την εργατική τάξη.
Η στροφή προς την πολεμική οικονομία έχει δυσβάσταχτες συνέπειες για την εργατική τάξη σε κάθε χώρα. Τα 800 δισεκατομμύρια ευρώ του προγράμματος ReArm Europe της ΕΕ που θα ξοδευτούν για επανεξοπλισμό ετοιμάζουν την εργατική τάξη και τη νέα γενιά να γίνει κρέας στα κανόνια τους. Με την επίκληση της πολεμικής απειλής και των επικίνδυνων διεθνών εξελίξεων, κυβερνήσεις και κεφάλαιο παρουσιάζουν κάθε διεκδίκηση για μισθούς, συντάξεις, περίθαλψη, κοινωνική πρόνοια, ως εθνικά επικίνδυνη και δημοσιοοικονομικά αδύνατη.
Παράλληλα, η κυβέρνηση της ΝΔ μετέτρεψε τη χώρα σε απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Θέτει την χώρα συμμέτοχη στις στρατιωτικές, πολιτικές, οικονομικές συμφωνίες και σε επιχειρήσεις, με αποκορύφωμα την εμπλοκή στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και την εμπλοκή στις επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, το Λίβανο και όλη την περιοχή της Δυτ. Ασίας. Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός, οι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων για τις ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, τροφοδοτούν τους εξοπλισμούς, τον εθνικισμό και την πολεμική απειλή.
Η ανάπτυξή τους είναι βαμμένη με αίμα!
Η θυσία ανθρώπινων ζωών για τα κέρδη έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Εκτός από τα πολεμικά μέτωπα όπου «σκοτώνονται οι λαοί για τ΄ αφέντη το φαΐ», οι ζωές των εργαζομένων χάνονται άδικα και στην «ειρήνη» των αφεντικών. Τα εργοδοτικά εγκλήματα έφτασαν σε μαύρο ρεκόρ νεκρών και τραυματιών στους χώρους εργασίας το 2025.
Η εργοδοτική δολοφονία των εργατριών στην Βιολάντα, είναι χαρακτηριστικό δείγμα για το που οδηγεί η αδυσώπητη δίψα των εργοδοτών για κέρδος. Τρία χρόνια από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών, η κυβέρνηση συνεχίζει την συγκάλυψη και ανανεώνει τις συμβάσεις με την Hellenic Train. Τα εργοδοτικά και κρατικά εγκλήματα θα πληθαίνουν όσο η κυβερνητική πολιτική θα ταΐζει τις ορέξεις του κεφαλαίου για κέρδη, όσο οι κοινωνικές παροχές και υπηρεσίες θα καταρρέουν και θα ιδιωτικοποιούνται.
Η ρατσιστική δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης φέρνει διαρκώς νέα θύματα μεταναστών-προσφύγων, όπως δείχνουν τα εγκλήματα στην Πύλο, στην Χίο και άλλα δεκάδες, στο όνομα της «θωράκισης των συνόρων».
Η κυβέρνηση της ΝΔ βυθίζεται στα σκάνδαλα και στην ανυποληψία, ενώ ταυτόχρονα επιτίθεται αδίστακτα στην εργατική τάξη, για την επιβολή των βάρβαρων Συμφώνων Σταθερότητας της ΕΕ και της πολεμικής οικονομίας. Τα τελευταία τρία χρόνια έχει ψηφίσει νόμους που θεσμοθετούν την εργασιακή υπερεκμετάλλευση και τις συνθήκες ζούγκλας. Ψήφισε την βαρβαρότητα της 13ωρης εργασίας και τις συμβάσεις μηδενικών ωρών. Δημιουργεί ένα πλαίσιο που προσφέρει στις επιχειρήσεις φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα. Παράλληλα, καταφεύγει όλο και πιο συχνά σε μέτρα ποινικοποίησης και καταστολής απέναντι στους αγώνες.
Κυβέρνηση και εργοδοτικός συνδικαλισμός νομοθέτησαν την λεγόμενη «κοινωνική συμφωνία», αφού πρώτα την διαπραγματεύτηκαν εν κρυπτώ επί μήνες με τον ΣΕΒ. Διατηρούν έτσι όλο το μνημονιακό νομοθετικό πλαίσιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που έχει οδηγήσει στο να καλύπτεται ένα πολύ μικρό μέρος των μισθωτών από κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις. Ο βασικός κατώτατος μισθός συνεχίζει να αποφασίζεται από την κυβέρνηση (!) αντί να διαμορφώνεται από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις των συνδικάτων. Έτσι, για άλλη μια χρονιά η αύξηση του κατώτατου μισθού κινήθηκε σε εξευτελιστικά επίπεδα κοροϊδίας, κατά 40 ευρώ μεικτά… κατώτερος και από τις εξαγγελίες της ίδιας της κυβέρνησης, ελέω πολεμικών δαπανών!
Αυτή η πολιτική διευκολύνεται από την γραμμή ουσιαστικής συναίνεσης που ασκεί η κοινοβουλευτική «αντιπολίτευση» (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, ακροδεξιά κ.α.).
Η εργατική τάξη δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια!
Απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και του κεφαλαίου πραγματοποιήθηκαν μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις, ακόμα και χωρίς τη συμμετοχή της ΓΣΕΕ. Η μεγάλη απεργία ορόσημο στις 28 Φλεβάρη 2025 και οι επόμενες κινητοποιήσεις απαίτησαν δικαιοσύνη ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών και ταυτόχρονα να σταματήσει η εγκληματική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Οι απεργίες για τα εργατικά δικαιώματα συσπείρωσαν και κινητοποίησαν χιλιάδες εργαζόμενους. Σε μια σειρά δύσκολους χώρους του ιδιωτικού τομέα ξέσπασαν σημαντικοί κλαδικοί και επιχειρησιακοί αγώνες. Ο αγώνας της ΠΕΝΕΝ έδειξε πως οι απεργιακοί αγώνες με διάρκεια μπορούν να έχουν κατακτήσεις! Αναπτύχθηκαν μια σειρά αγώνες από πρωτοβάθμια σωματεία ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική ασυδοσία.
Συνολικά, ο κόσμος των καταπιεσμένων διεθνώς και στη χώρα μας βρίσκεται σε αναβρασμό: Τα εκατομμύρια διαδηλωτών για τη Γάζα ή τα Τέμπη, οι μεγάλοι αγώνες στην εκπαίδευση, την υγεία, οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, οι απεργίες των λιμενεργατών στη Μεσόγειο (και στη χώρα μας) που δηλώνουν ότι δε φορτώνουν όπλα για τον πόλεμο, η πολυήμερη κινητοποίηση των αγροτών, δείχνουν ότι η μάχη για τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα θα είναι σκληρή. Στους δρόμους του αγώνα, στις αναζητήσεις και διεργασίες για συλλογική οργάνωση ξαναγεννιέται μέσα στους λαούς και τον κόσμο της εργασίας η ανάγκη και η δυνατότητα μιας άλλης πορείας που θα εξασφαλίσει την ειρήνη, την ελευθερία και την αξιοπρεπή ζωή.
Η ΓΣΕΕ μακριά και απούσα από τους αγώνες και τις ανάγκες των εργαζομένων
Ο κυβερνητικός, εργοδοτικός και υποταγμένος συνδικαλισμός όπως εκφράζεται και στην ηγεσία της ΓΣΕΕ από τις κυρίαρχες παρατάξεις, είναι πλήρως υποταγμένος στις επιλογές των εργοδοτών, του κράτους, της Ε.Ε. Ο συνδικαλισμός του κοινωνικού εταιρισμού, δηλαδή της ταξικής συνδιαλλαγής-συνεργασίας και «εργασιακής ειρήνης», όπως φάνηκε και από την πρόσφατη «Κοινωνική Συμφωνία», δεν μπορεί να απαντήσει θετικά στις ανάγκες των εργαζομένων, δεν μπορεί να αποτελέσει «αντίπαλο δέος» στο κεφάλαιο. Αντίθετα, αυτός ο εκφυλισμός του μοντέλου που κυριάρχησε στην οργάνωση των εργαζομένων, δημιουργεί το έδαφος για συνολική απαξίωση και διάλυση των μορφών συλλογικής οργάνωσης και διεκδίκησης της εργατικής τάξης. Το ίδιο το συνέδριο της ΓΣΕΕ, ο τόπος και ο τρόπος διεξαγωγής του είναι απόδειξη για το πως θέλουν να είναι τα συνδικάτα: Θεσμικά κατοικίδια του συστήματος, κρατικά και κυβερνητικά όργανα στην υπηρεσία της συναίνεσης.
Οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και των δύο δεξιών παρατάξεων (ΔΑΚΕ και Νέα Πορεία) στάθηκαν απέναντι σε μια σειρά από απεργίες και αγώνες, δεν έκαναν τίποτα για τις εργατικές δολοφονίες των αφεντικών, σφύριζαν αδιάφορα όταν περνούσε ο «προϋπολογισμός του πολέμου» τον Δεκέμβρη. Νομιμοποίησαν τις ηλεκτρονικές εκλογές στα συνδικάτα και πολλές αντιδραστικές κυβερνητικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Ενορχήστρωσαν την πολιτική του κοινωνικού εταιρισμού και της υποταγής στα εργοδοτικά και κυβερνητικά συμφέροντα, μετέτρεψαν τη ΓΣΕΕ σε Α.Ε. και Κέντρο Κατάρτισης, και διαχειρίζονται άφθονα κρατικά και Ευρωπαϊκά κονδύλια και προγράμματα. Η «υπόθεση Παναγόπουλου», ανεξάρτητα από την δικαστική και νομική εξέλιξή της, ανέδειξε το τεράστιο δίκτυο χρηματοδοτήσεων, εξαγορών, κρατικού, εργοδοτικού ελέγχου που απλώνεται στα συνδικάτα. Ανέδειξε τον αντιδραστικό ρόλο του στρώματος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
Οι δυνάμεις των ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑΡ (ΕΜΕΙΣ, ΕΑΚ / Μέτωπο) στοιχήθηκαν στη γραμμή της ΓΣΕΕ όλα αυτά τα χρόνια. Η δράση τους καθορίζεται από τα όρια που θέτει η πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΟΟΣΑ και το κοινοβουλευτικό πλαίσιο-όριο της λογικής τους, στοιχεία που αποτυπώνονται στα αιτήματα, τις μορφές και τον σχεδιασμό τους. Δεν αποτελούν δυνάμεις συμβολής για μια άλλη πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος, τόσο λόγω του κυβερνητικού τους παρελθόντος, της συνενοχής τους στη σημερινή κατάσταση, όσο και της συμφωνίας τους στους βασικούς πυλώνες και όρια της κυρίαρχης πολιτικής.
Από την άλλη η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), δεν συνέβαλε σε μια διαφορετική πορεία, ενώ είναι πρώτη δύναμη και ηγείται σε μια σειρά Ομοσπονδίες, σε πολλά Εργατικά Κέντρα, στην ΑΔΕΔΥ. Το πλαίσιο στόχων πάλης που θέτει είναι ένα άθροισμα οικονομικού κυρίως τύπου μέτρων χωρίς σύνδεση με τα συνολικά αιτήματα-στόχους αντιπαράθεσης με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Ο στενός οικονομισμός παράλληλα με την άρνηση ενός διαφορετικού σχεδιασμού-από το σχεδιασμό εκτόνωσης και ήττας της ΓΣΕΕ- με συντονισμό των αγώνων σε κρίσιμα ζητήματα, οι αγώνες για… συμπεράσματα και εκλογική ενίσχυση και η άρνηση για δυναμικές μορφές πάλης και απειθαρχίας, δεν μπορούν να αντιστρέψουν το βέλος για μια ταξική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος. Χαρακτηριστική απόληξη της γραμμής του ΠΑΜΕ π.χ. είναι η βαθιά λαθεμένη θέση «τι δημόσιο, τι ιδιωτικό» στον καπιταλισμό των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, που οδήγησε στο να μην θέτει καν το ζήτημα του δημόσιου σιδηροδρόμου, των δημόσιων λιμανιών, της δημόσιας ΛΑΡΚΟ που θα εξασφάλιζε δουλειά στους εργάτες.Στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών αρνήθηκε τις απεργιακές προτάσεις που κατατέθηκαν σε σωματεία και εργατικά κέντρα, έτσι ώστε να ενισχυθεί το κοινό μέτωπο εργατιάς – αγροτιάς. Στα συνδικάτα όπου έχει την πλειοψηφία, ενισχύει τη γραφειοκρατική λειτουργία. Συμμετέχει σε προεδρεία μαζί με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Σε πολλά συνδικάτα αποδέχτηκε τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες.
Ταξική ανασυγκρότηση με συνδικάτα στα χέρια των εργαζόμενων – Για την νίκη των αγώνων μας
Η αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος προϋποθέτει συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζομένων, ενίσχυση των πρωτοβουλιών ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.
Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (ΑΤΕ) και οι δυνάμεις, συνδικαλιστές και κινήσεις σε κλάδους, σωματεία και εργατικά κέντρα που τη στηρίζουν, καταθέσαμε προτάσεις και αγωνιστικές πρωτοβουλίες για τα εργοδοτικά εγκλήματα, για τη στήριξη απεργιών και άλλων κινητοποιήσεων μεγάλης σημασίας όπως τους αγώνες για την Παλαιστίνη (March to Gaza, Global Sumud Flotilla), τα αγροτικά μπλόκα, τον πόλεμο κ.α.
Συμβάλλαμε να πραγματοποιηθούν κινητοποιήσεις έξω από εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων, να γίνει απεργιακή κινητοποίηση στις 10 Οκτώβρη ενάντια στη συμμετοχή στη γενοκτονία της Γάζας. Οι κινητοποιήσεις αυτές έδειξαν ότι υπάρχουν δυνατότητες για έναν ανεξάρτητο ταξικό σχεδιασμό κόντρα στην αποκλιμάκωση που προωθεί η ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ απευθύνεται σε όλες και όλους τους αγωνιστές και ταξικούς συνδικαλιστές-συνέδρους: Για να ενισχυθούν οι δυνάμεις των μαχητικών αγώνων, των απεργιών, της ανεξαρτησίας από τον υποταγμένο συνδικαλισμό και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Για να εκφράσουμε την ανάγκη ενός διαφορετικού δρόμου για το εργατικό κίνημα! Για να αναπτύσσονται, να συντονίζονται και να κερδίζουν οι αγώνες μας, αλλά και να φωτίζουν τη δυνατότητα για μια άλλη ζωή συνολικά!
Με μαζικές γενικές συνελεύσεις, με κίνημα βάσης και ταξικής αλληλεγγύης. Με τον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των επιτροπών αγώνα, για να αναδεικνύεται ένα διαφορετικό κέντρο μάχης. Γιατί μόνο έτσι θα ξεπερνιούνται τα εμπόδια που βάζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ και συνολικά ο υποταγμένος συνδικαλισμός. Με σχέδιο και στόχους για να υπάρξουν ρήγματα στην πολιτική του κεφαλαίου και κατακτήσεις για την εργατική τάξη. Με συνδικάτα που θα είναι πραγματικά κύτταρα συλλογικής αντίστασης και αξιοπρέπειας. Για να συγκροτηθούν σωματεία στα κάτεργα του ιδιωτικού τομέα, που θα καλύπτουν τους ανασφάλιστους, τους μετανάστες-τριες, τους συμβασιούχους και τους ανέργους, τους νέους-ες.
Για συνδικάτα που θα συμβάλλουν σε ένα πλατύ αντιπολεμικό – αντιιμπεριαλιστικό και φιλειρηνικό κίνημα ενάντια στους πολέμους και στις πολεμικές προετοιμασίες. Αγώνες και συνδικάτα που προωθούν τον εργατικό διεθνισμό, την κοινή πάλη και την ειρήνη μεταξύ των λαών και των εργαζόμενων της περιοχής.
Με ταξική οργάνωση και πάλη που θα εμπνέεται από τη λογική της εργατικής χειραφέτησης, με στόχους πάλης που θα καθορίζονται από τις ανάγκες των εργαζομένων και τις δυνατότητες της εποχής και όχι από τα όρια του εφικτού ή τις «αντοχές» της επιχείρησης και της «εθνικής» οικονομίας. Αυτό αφορά τους μισθούς, το ωράριο, την ασφάλιση, τις κοινωνικές παροχές, τις συνθήκες εργασίας, αλλά και όλες τις πτυχές της ζωής των εργαζόμενων.
Να χάσουνε τα κέρδη τους να ζήσουμε εμείς!
Με αιτήματα και στόχους πάλης:
- Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, κανένας μισθός και σύνταξη κάτω από 1200 ευρώ καθαρά. Μείωση του χρόνου εργασίας, 5ήμερο – 6ωρο – 30ωρο. Υπογραφή και καθολική εφαρμογή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και κατάργηση του µνηµονιακού νομοθετικού πλαισίου. Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, όχι στις απολύσεις και στην ελαστική εργασία.
- Αφορολόγητο 14000 ευρώ και 4000 ευρώ για κάθε παιδί. Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις, ίσο µε τον βασικό μισθό.
- Κατάργηση όλου του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου. Κατάργηση των αντεργατικών νόμων Χατζηδάκη-Γεωργιάδη-Κεραμέως και απειθαρχία στην εφαρμογή τους!
- Τώρα μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Όχι στα εργοδοτικά εγκλήματα, στα μικρά και μεγάλα «Τέμπη». Απαιτούμε: Πραγματικό έλεγχο των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας από τους κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς με δυνατότητα άμεσης παύσης εργασιών όπου δεν τηρούνται τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Στελέχωση και αναβάθμιση του ΣΕΠΕ.
- Κρατικοποίηση όλων των κρίσιμων τομέων της παραγωγής χωρίς αποζημίωση στους καπιταλιστές και με τον έλεγχο των εργαζόμενων. Αποκλειστικά δημόσια υγεία, παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, συγκοινωνίες, νερό, ηλεκτρική ενέργεια, υποδομές, δρόμοι, αεροδρόμια, λιμάνια. Απειθαρχία και σύγκρουση με την πολιτική απελευθέρωσης των αγορών της ΕΕ. Ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων και επιχειρηματικής λειτουργίας στους τομείς αυτούς. Έξω τώρα η Hellenic Train χωρίς αποζημίωση από το σιδηρόδρομο.
- Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Πλήρη σύνταξη με 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας, ή στα 60 (άνδρες) και 58 (γυναίκες), 58 και 55 στα βαρέα. Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς κατηγοριοποιήσεις. Επέκταση και αύξηση των ΒΑΕ.
- Άμεση κατάργηση του ΦΠΑ και πλαφόν στις τιμές για τα τρόφιμα και τα βασικά είδη. Γενναία φορολόγηση των κερδών και της μεγάλης ιδιοκτησίας.
- Προστασία του δικαιώματος στη στέγαση. Κατάργηση των πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας, δημόσιο πρόγραμμα εργατικής και κοινωνικής κατοικίας, πλαφόν στα ενοίκια. Αξιοποίηση του τεράστιου κτιριακού αποθέματος των δήμων, του δημοσίου, των ταμείων, των τραπεζών, της εκκλησίας για τη στέγαση εργαζομένων.
- Διεύρυνση των λαϊκών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Συνδικαλιστικές ελευθερίες, δικαίωμα στη διαδήλωση, στην απεργία και στην ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Καμιά εγγραφή στο ΓΕΜΗΣΟΕ, όχι στις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Έξω το κράτος, η κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία από τα συνδικάτα. Διάλυση των ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, Δράση. Δικαιοσύνη ενάντια στην χυδαία συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
- Αγώνας για την ισότητα των φύλων. Προστασία της μητρότητας. Όχι στις διακρίσεις λόγω φύλου, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού.
- Αντιπαλεύουμε το φασισμό και το ρατσισμό! Άσυλο, στέγη και χαρτιά σε πρόσφυγες και μετανάστες. Πάλη για τη συντριβή των φασιστικών συμμοριών. Να μπουν φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου και της Χίου. Όχι άλλη συγκάλυψη στα εγκληματικά ναυάγια.
- Ανατροπή των γιγαντιαίων εξοπλιστικών προγραμμάτων και των πολεμικών προϋπολογισμών. Λεφτά για παιδεία, υγεία και τις κοινωνικές ανάγκες – όχι για τους πολεμικούς εξοπλισμούς.
- Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους. Έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Διακοπή κάθε σχέσης με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Όχι στις ΑΟΖ και στις εξορύξεις. Δικαίωμα στην ζωή και την ειρήνη, με αλληλεγγύη στους εργαζόμενους/ες αυτού του κόσμου ενάντια στα μεγάλα συμφέροντα που μας θέλουν κρέας για τα κανόνια τους, για τα κέρδη τους, για τον ανταγωνισμό για την κυριαρχία στον πλανήτη.
- Προστασία του περιβάλλοντος χωρίς αλόγιστη εκμετάλλευσή του. Στήριξη της φτωχομεσαίας αγροτιάς απέναντι στην καπιταλιστική καταλήστευσή της και τους μεσάζοντες που αυξάνουν τις τιμές. Για υγιεινή διατροφή, φθηνή για τους καταναλωτές.
Για να υπάρξουν ουσιαστικές κατακτήσεις πρέπει το εργατικό κίνημα να δώσει συνολική μάχη
Στην εποχή της κρίσης και της όξυνσης των ανταγωνισμών του κεφαλαίου, το εργατικό κίνημα πρέπει να αναμετρηθεί με την «καρδιά» της κυβερνητικής και εργοδοτικής επίθεσης, να προκαλέσει ρωγμές στην πολιτική της φτώχιας, του πολέμου, των ιδιωτικοποιήσεων, της κυριαρχίας του κέρδους. Για τη ριζική βελτίωση της θέσης των εργαζόμενων και για να υπάρξουν κατακτήσεις. Να αντιπαρατεθεί με την κυβέρνηση της ΝΔ και την αντιλαϊκή πολιτική του ΣΕΒ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να παλέψει για την ήττα της κοινοβουλευτικής συναίνεσης, ενάντια στην εκλογική αναμονή. Να παλέψει ενάντια στην “εθνική ομοψυχία” που προωθούν κεφάλαιο και κράτος για τα δικά τους συμφέροντα στην περίοδο των καπιταλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων.
Απαιτείται να δυναμώσει η πάλη για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα της εργατικής τάξης, για τη διεκδίκηση και την απόσπαση μεγαλύτερου μέρους από τον πλούτο που παράγουμε μέχρι την οριστική κατάργηση της εκμετάλλευσης.
Για αυτό χρειάζεται ανατρεπτικός εργατικός πολιτικός αγώνας για:
- Αποφασιστικό πλήγμα στη μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία και τα κέρδη της με εθνικοποιήσεις/κρατικοποιήσεις και βαριά φορολογία του κεφαλαίου. Να χάσει το κεφάλαιο από τα κέρδη του για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι.
- Ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και κάθε επίδοξου διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής. Όχι στο δημοσιονομικό σφαγείο και στην πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων. Διαγραφή του χρέους. Ρήξη και έξοδος από την ΕΕ. Να ανατραπούν τα μνημόνια και οι αντεργατικοί νόμοι για να έχουμε εργατικά δικαιώματα, αυξήσεις στους μισθούς, αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις.
- Ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων για την «πολεμική οικονομία». Έξω τώρα οι Βάσεις του θανάτου. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Καμία εμπλοκή-συμμετοχή στις πολεμικές επεμβάσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Όχι στους πολεμικούς προϋπολογισμούς και τα εξοπλιστικά προγράμματα. Να ικανοποιηθούν οι τεράστιες κοινωνικές ανάγκες.
Παλεύουμε για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας και χειραφέτησης, ενάντια στην εκμετάλλευση. Για να περάσει η εξουσία και ο πλούτος στα χέρια των εργαζομένων.