Για διάστημα πολλών ετών, έχουν υπάρξει πολυάριθμες καταγγελίες από τους εργαζόμενους της εταιρείας Rafarm σχετικά με τις συνθήκες εργασίας. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται ως αφόρητη, με τους εργαζόμενους να εκφράζουν ανησυχίες για τη ζωή και τα δικαιώματά τους.
Σημειώθηκαν το 2025 δύο σοβαρά περιστατικά που αφορούσαν την υγεία των εργαζομένων: μια έκρηξη καζανιού που δεν είχε βάνα ασφαλείας που προκάλεσε σοβαρό κάταγμα στο χέρι υπαλλήλου στην παραγωγή και ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ενός συναδέλφου που οδήγησε στον θάνατο του εντός της εταιρείας.
Επιπλέον, οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι η διοίκηση εφαρμόζει πολιτική μη ανανέωσης των συμβάσεων σε έγκυες γυναίκες. Αντιμετωπίζουν επίσης ζητήματα σχετικά με τους μισθούς, αναφέροντας ότι οι αυξήσεις είναι σπάνιες και μικρές στους υπαλλήλους της παραγωγής, και ότι οι αρχικές υποσχέσεις για ετήσιες αυξήσεις δεν τηρούνται.
Ένα κεντρικό γεγονός ήταν η μη ανανέωση της σύμβασης ενός συναδέλφου, ο οποίος ήταν μέλος του συνδικάτου. Ο συγκεκριμένος συνάδελφος δεν ανανέωσε τη σύμβαση του λόγω της συνδικαλιστικής του δραστηριότητας και της συμμετοχής του στης απεργίες για τα Τέμπη και το 13ωρο.
Ως απάντηση, οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν στάση εργασίας στις 28 Ιανουαρίου 2026. Κατά τη διάρκεια της στάσης, η διοίκηση, επιχείρησε να εκφοβίσει τους εργαζόμενους με τη βοήθεια του φύλακα της πύλης και το τμήμα HR συγκέντρωσε λίστα με τους συμμετέχοντες (αφού κρύβονταν στο φυλάκειο της πύλης).
Ως ΑΤΕ-ΕΚΑ στεκόμαστε στο πλάι των εργαζομένων, των δίκαιων αιτημάτων τους και του αγώνα που πρέπει να δώσουν παρά την τρομοκρατία της εργοδοσίας. Κανείς δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα τους να οργανωθούν συλλογικά για τα συμφέροντα και τις ανάγκες τους. Αυτή μοιάζει να είναι και η προτεραιότητα της εργοδοσίας αντί για την ασφάλεια των εργαζομένων, τους κανονικούς ρυθμούς εργασίας και την ικανοποιητική αμοιβή. Σε αυτές τις συνθήκες βασίζεται και η μεγάλη ανάπτυξη και κερδοφορία του εργοστασίου που βασίζεται στις πλάτες των εργαζομένων. Γνωρίζουν ότι χωρίς εμάς το εργοστάσιο δεν μπορεί να δουλέψει, σταματά. Μηχανή δεν λειτουργεί, παλέτα δεν μετακινείται, ανάλυση στο Χημείο δεν γίνεται.
Η απάντηση των εργαζομένων βρίσκεται στην συλλογική οργάνωση και σε ένα ανεξάρτητο ταξικό εργατικό κίνημα.
Απαιτούμε:
Άμεση πρόσληψη του απολυμένου συναδέλφου με σύμβαση αορίστου χρόνου. Καμία εκδικητική ενέργεια σε συναδέλφους που αγωνίζονται.
Μετατροπή όλων των τρεχουσών συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου.
Να τελειώσει η τρομοκρατία της μη ανανέωσης σύμβασης. Άμεση υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο του Φαρμάκου.
Τήρηση των μέτρων ασφαλείας στον χώρο εργασίας για να μην επαναληφθούν ατυχήματα όπως στο παρελθόν. Ανθρώπινοι ρυθμοί στην εργασία και τήρηση των ωραρίων. Όχι στους εκβιασμούς για υπερωριακή απασχόληση.